De Russische ontwikkelaar 1C Company was met een wel heel uitgebreide line-up naar Gamescom gekomen. Na een visuele traktatie van de hele line-up hadden we de mogelijkheid om aan de slag te gaan met Eternity: The Last Unicorn.
Eternity: The Last Unicorn is een klassieke action fantasy RPG, die volgens de ontwikkelaar wordt vergeleken met de Dark Souls games. De game is gebaseerd op Noorse mythologie, dat vooral te proeven zal zijn in het verhaal en de vele referenties in de omgeving.
In een door een vloek verwoest land wordt de jonge elf Aurehen opgeroepen om de laatste unicorn te redden en de vrede te herstellen in het land van Alfheim. Volgens oude bronnen is Aurehen de enige die de unicorn kan en mag aanraken om zo iedereen te redden van de kwade vloek. Het verhaal is nogal cliché en niet echt rijk te noemen. Tijdens onze playthrough waren we niet geïntrigeerd door het verhaal en verloren we al snel onze interesse.
Voor de gameplay wil de ontwikkelaar graag terugkeren naar de “goede oude tijd”. Dit hopen ze te bereiken door het gebruik van een vast camerasysteem, dat vroeger veel gebruikt werd. Denk maar aan de Onimusha en oude Resident Evil games van destijds. Om eerlijk te zijn, het stoorde enorm. Er is vast wel een reden waarom de markt van het vaste camerasysteem is afgestapt. Het is enorm beperkend en het speelt in deze tijd gewoon niet meer lekker.
Zoals eerder gezegd, wordt de game volgens de ontwikkelaar vergeleken met Dark Souls, maar slaat de bal wel grandioos mis. Net zoals in Dark Souls zijn er in Eternity: The Last Unicorn bonfires die je progressie opslaan, alleen zijn ze een heel stuk minder aangenaam om naar te kijken dan die van Dark Souls. De combat is ook niet met elkaar te vergelijken. Daar iedere encounter in Dark Souls zenuwslopend is, zijn de gevechten in Eternity: The Last Unicorn echte pushovers en bieden ze weinig uitdaging.
Eternity: The Last Unicorn brengt level- en upgradesysteem met zich mee, waardoor het mogelijk is om je wapens te upgraden, je character te levelen en nieuwe skills te leren om vijanden te verslaan. Verder is er ook nog een Arena modus waarbij spelers hun vaardigheden moeten testen tegen vijanden en gigantische bazen om grote beloningen te winnen.
De ontwikkelaar wil terugkeren naar de goede oude tijd zeggen ze, wat ook te zien en te horen is. Op grafisch gebied is de game helemaal niet hoogstaand te noemen: het mist details, de kleuren zijn flets voor een fantasy game en de omgevingen ogen saai. Qua audio zit het best goed, maar voor de vele dialogen is er geen gebruik gemaakt van voice acting.
Zeggen dat Eternity: The Last Unicorn vergelijkbaar is met Dark Souls nog voordat we met de game aan de slag konden, wekt natuurlijk grote verwachtingen. Helaas weet de game ons allesbehalve te imponeren. In februari 2019 releaset de game de game voor de PS4, Xbox One en PC.
Bron: Sensei Gaming
