Wat zou jij ervoor over hebben om terug in de tijd te gaan en je acties te veranderen? Om in staat te zijn heen en weer te springen in de tijd om het juiste antwoord te vinden, om die perfecte eerste indruk te maken, je ware gevoelens te uiten aan die grote liefde die je voorbij liet lopen, of aandacht te schenken aan alle andere kleine dingen die we dagelijks negeren. Wat zou je dan doen en wie zou je zijn? Zware kost om een review mee te starten, maar dit zijn de vragen waar Life is Strange om draait.
Tijdreizende tieners
Hoofdpersonage Max Caulfield is een aspirant 18-jarige fotograaf die in haar woonplaats Arcadia Bay officieel toegelaten is tot de prestigieuze Blackwell Academie. Na een paar jaar weg van huis, keert Max terug naar Arcadia Bay en komt terecht in een volkomen nieuwe school. Het grote voordeel van deze setting is dat Max niet alleen de nieuwe studenten van Blackwell Academy moet leren kennen, maar ook de achtergelaten relaties opnieuw moeten onderhouden, zoals haar vroegere beste vriend Chloë.
Vanaf hier wordt het interessant en voegt Dontnod een bovennatuurlijke twist toe aan het verhaal. Max begint haar avontuur in de buurt van de Arcadia Bay vuurtoren in het midden van een enorme orkaan, vlak voordat ze wakker wordt in haar fotografie les. Later is ze getuige van een moord, alleen maar om wakker te worden in haar les fotografie alweer. Het is hier dat Max haar bovennatuurlijke zintuigen om te tijdreizen leert te verkennen, en krijgen wij eveneens de basisregels verder uitgelegd: Max kan de tijd in korte stukken terugspoelen, maar ze behouds de kennis, items en de positionering van de vorige ‘tijdlus’. Ze kan zo vaak terugkeren als ze wil, maar haar grenzen zijn echter gebiedafhankelijk; zodra ze een gebied verlaat, kan ze niet meer terug.
Tijdreizen heeft zijn beperkingen
Vanuit het standpunt van Max gekeken, is haar kracht om doorheen de tijd te springen een groot voordeel. Er is een degelijke cast aan bijrollen in Blackwell Academy, maar ontmoetingen met hen lijken grotendeels optioneel te zijn, buiten een paar belangrijke personages. Door zogenaamde tijdlussen is het mogelijk om met iedereen op meerdere manieren te praten, gaande van het verkrijgen van nieuwe informatie tot het ontdekken van nieuwe facetten van het personage zijn/haar leven. Zo is bv. Victoria de koninging van de school, maar oordeelkundig “terugspoelen” laat zien dat, desondanks ze verdomd gemeen is voor Max, ze toch ook enkele gemeenschappelijke begrippen hebben.
Enkel rondlopen om een babbetje te slaan met de medestudenten en het oplossen van enkele beperkte tijdgebaseerde puzzels vormt niet echt een uitdaging, daarom dat Dontnod een beetje thriller en actie gehalte in de game heeft gestoken. Vlak voordat Max terugkeerde naar Blackwell Academy, raakte de populaire studente Rachel Amber vermist. Doorheen elk gebied waar Max zich bevindt, hangen er posters van haar op, zodat Rachel constant in je achterhoofd zit. Iedereen bij Blackwell Academy kende Rachel en dus heeft ook iedereen een mening over wat er met haar gebeurd is, en de meeste van de ondersteunende cast heeft een licht motief voor haar verdwijning. Het voortdurende vragen stellen als “Wie nam Rachel, of is ze zelf weg gegaan? Heeft deze persoon een goed motief voor de misdaad?” kan zover gaan dat er zelfs hele boeken over geschreven kunnen worden. Online forums zullen dit alleszins fantastisch vinden om zich uit te leven met hun creatieve speculaties.
Toch nog enkele mankementjes
Hoewel we helemaal verkocht zijn voor de setting van het verhaal, zijn er toch nog enkele ruwe kantjes aan Episode 1 van Life is Strange. Zo is de lipsync met momenten echt verschrikkelijk. We weten allemaal dat degelijke lipsync veel tijd en energie kost voor de ontwikkelaar, maar hier mochten ze toch wel echt wat meer tijd in hebben gestoken, zeker voor dit genre van gameplay. Jammer genoeg zijn ook de dialogen niet echt van een geweldig hoog niveau en voelen deze vaak eerder geforceerd en “cheesy” aan.
De omgevingen zien er goed uit en stralen ook uit dat er geleefd wordt, maar toch zijn er enkele kleinigheden als bv. halflang haar dat niet beweegt in de wind. Geen grote ergenissen, maar het zijn toch juist die details die een game net dàt tikkeltje realistischer doen aanvoelen.
Verdict
Wij kunnen met alle eerlijkheid zeggen dat Life is Strange – Episode 1 een sterke start maakt voor het seizoen. Het eerste deel introduceert een aantal interessante personages, er zijn zeer veel vragen die nog verder beantwoord moeten worden en het grafisch aspect tovert vaak een mooie wereld neer. Ondanks de enkele mankementjes heeft Dontnod het eerste deel al met glans doen slagen.
Wij kunnen met alle eerlijkheid zeggen dat Life is Strange - Episode 1 een sterke start maakt voor het seizoen. Het eerste deel introduceert een aantal interessante personages, er zijn zeer veel vragen die nog verder beantwoord moeten worden en het grafisch aspect tovert vaak een mooie wereld neer. Ondanks de enkele mankementjes heeft Dontnod het eerste deel al met glans doen slagen.
-
Verhaal
-
Gameplay
-
Grafisch
-
Audio
-
Herspeelbaarheid
Bron: Sensei Gaming
